دستکش های لاستیکی و پلاستیکی برای کاربری در تماس با غذا

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین حدود مواد شیمیایی قابل استخراج برای دستکش‌های یکبار مصرف ساخته شده از لاستیک طبیعی، لاستیک سنتزی یا مواد پلاستیکی است که در آماده سازی، جابجایی و کاربردهای مرتبط با خدمات غذایی استفاده می‌شوند.
این استاندارد برای مواد بیولوژیکی قابل استخراج و الزامات فیزیکی دستکش‌ها و برای دستکش‌هایی که در شرایط خیلی حاد مانند pH کمتر از ۴/۵ و /یا دمای بالاتر از °۴۰C مورد استفاده قرار می‌گیرند، و نیز برای دستکش‌هایی که در معرض غذاهای چرب و روغنی قرار دارند، کاربرد ندارد.
یادآوری - الزامات فیزیکی مشخص شده برای دستکش‌ها در استانداردهای ملی ایران شماره ۱-۹۵۵۲ و ۲-۹۵۵۲ موجود است.
این استاندارد، ایمنی و استفاده مناسب از دستکش‌ها با روش‌های جابجایی، نحوه بسته بندی و نگهداری را در بر نمی‌گیرد.