پلاستیک ها-مواد و کالاهای در تماس با مواد غذایی

هدف از تدوین این استاندارد تعیین دو روش آزمون انتخابی برای حالتی که آزمون استخراج با فاکتور آزمون " سخت تر "، برای ارزیابی مهاجرت كل به مواد مشابه غذایی چرب مورد نیاز است، می‌باشد.
روش الف - بر اساس تعیین استخراج مواد قابل مهاجرت از پلاستیک هایی که قصد داریم در تماس با مواد غذایی باشند، با استفاده از غوطه وری کامل در حلال های غیر قطبی مانند ایزواکتان و یا حلال های قطبی مانند اتانول قطبی ، متناسب با قطبیت مواد بسته بندی، می‌باشد. طبق نتایج بدست آمده بوسیله این روش و با در نظر گرفتن ملاحظات فیزیک و شیمیایی، بطور کلی، بازدهی استخراج بدست آمده برابر یا بزرگتر از نتایج مهاجرت كل بدست آمده تحت شرایط آزمونی ۱۰ روز در °۴۰Cـ۲ساعت در °۷۰C ـ ۱ ساعت در °۱۰۰C ـ ۳۰ دقیقه در °۱۲۱C ـ ۳۰دقیقه در °۱۳۰C می‌باشد.
به منظور اطمینان از استخراج كامل مواد مهاجر بالقوه یک بر هم کنش قوی، بطور مثال تورم نمونه بوسیله استخراج حلال، ضروری می باشد. برای این منظور‌، ایزواکتان به عنوان حلال استخراجی برای مواد پلاستیکی و کالاهای شامل یک لایه غير قطبی در تماس با مواد غذایی، مانند پلی اولفین ها، مورد استفاده قرار می گیرد. برای نمونه های آزمون ساخته شده از پلاستیک های قطبی در تماس با مواد غذایی مانند پلی آمید و پلی اتیلن ترفتالات از اتانول آبی ۹۵ درصد حجمی /حجمی استفاده می‌شود. برای پلی استایرن ها، پلی وینیل کلراید پلاستی سایز شده و دیگر پلی مرها، در مواردی که ماهیت و یا قطبیت پلیمر مشخص نیست، دو آزمون استخراج موازی باهم باید انجام شود و مقدار بدست آمده بزرگتر به عنوان نتیجه مرتبط انتخاب می‌شود.