پلاستیک ها-فیلم و ورق-اندازه گیری مقاومت در برابر پارگی

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین روشی برای اندازه گیری مقاومت فیلم یا ورق پلاستیکی با ضخامت کمتر از ۱mm، در برابر پارگی، به صورت آزمونه‌های شلواری شکل استاندارد است که تحت شرایط معین عمل آوری مقدماتی، دما، سرعت آزمون و رطوبت، آزمون می‌شوند.
این استاندارد برای فیلم و ورق از هر دو نوع انعطاف پذیر و سخت کاربرد دارد، به شرطی که فیلم و ورق به اندازهای سخت نباشد که در حین آزمون در اثر شکنندگی بشکند یا به طور برگشت ناپذیری، به اندازهای تغییر پذیر نباشد که انرژی مورد استفاده در تغییر شکل پاچه های آزمونه، نسبت به انرژی مورد استفاده در پارگی قابل توجه باشد (یعنی قابل چشم پوشی نباشد).
این استاندارد برای اندازه گیری ویژگی‌های پارگی فیلم و ورق اسفنجی کاربرد ندارد.
این استاندارد برای کنترل کیفیت، پذیرش یا رد مطابق شرایط ویژگی ها و برای تحقیق و توسعه، کاربرد دارد.
ویژگی‌های پارگی ممکن است به وسیله آماده سازی آزمونه، سرعت آزمون و محیط آزمون تغییر کند. در نتیجه، هنگامی که نتایج مقایسه ای دقت مورد نیاز هستند، این فاکتورها باید به دقت کنترل شوند. اصولا امکان مقایسه مقاومت در برابر پارگی (بند ۳-۲ را ببینید) نمونه‌هایی از مواد مختلف وجود دارد، به شرطی که ضخامت آنها بیش از ٪۱۰± تفاوت نداشته باشند. با این وجود، لازم است در تفسیر چنین نتایجی احتیاط کرد، زیرا انرژی پارگی ممکن است به طور قابل ملاحظه‌ای با سرعت آزمون برای مواد مختلف تغییر کند.