مواد و کالاهای در تماس با مواد غذایی -محدودیت های اعمال شده بر پلاستیک ها

۱ - هدف از تدوین این استاندارد، تعیین یک روش آزمایشگاهی برای اندازه گیری مقدار ایزوسیانات باقیمانده به صورت منفرد و کلی در مواد و کالاهای پلاستیکی می باشد. این روش برای آنالیز پلیمرهای پلی اورتان کاربرد دارد. مقدار کلی مونومرهای ایزوسیانات در مواد و کالاهای در تماس با مواد غذایی، طبق روش آزمون توصیف شده در این استاندارد، بر حسب میلی گرم NCO بر کیلوگرم ماده یا کالا اندازه گیری می‌شود.
۲ - این روش توانایی تعیین مقدار کمی ایزوسیانات به طور منفرد را (NCO) در حد ۰/۰۴ میلی گرم بر کیلوگرم و ایزوسیانات كل را در حد ۱ میلی گرم بر کیلوگرم دارد.
۳ - این روش برای آنالیز ۹ مونومر ایزوسیانات فهرست شده در بند۳-۱ بکار رفته است و برای آنالیز نمونه مونومرهایی از قبیل اکتادسیل ایزوسیانات، دی فنیل اتر ۴-۴ - دی ایزوسیانات یا ۳ و ۳ دی متیل -۴ - ۴ دی ایزوسیانات و دی فنیل کاربرد ندارد.