روکش های عایقی انعطاف پذیر

هدف از تدوین این استاندارد تعیین الزامات مربوط به روکش هایی است که قطر داخلی آن‌ها تحت فشار طولی قابل انبساط است و در صورتی‌ که فشار برداشته شود قابل بازگشت به قطر اولیه خود هستند. این روکش‌های قابل انعطاف و بافته بصورت بدون پوشش، از جنس اتیلن کلرو تری فلئوراتیلن (E - CTFE) تک فيلامان ساخته می شوند تا بتوانند خواص مکانیکی توضیح داده شده در بالا را از خود نشان دهند..
استفاده از این روکش برای دمای تا °۱۵۰C مناسب دیده شده است. این روکش‌ها معمولا با قطرهای داخلی از ۶ تا ۶۳ میلیمتر و در سه ضخامت نازک (برگ ۳۴۳)، متوسط (برگ ۳۴۴) و ضخیم (برگ ۳۴۵) در دسترس هستند. رنگ‌های متداول آن‌ها عبارتند از :سیاه، سفید، قهوهای، قرمز، نارنجی، زرد ، سبز، آبی، خاکستری و رنگ طبیعی.
به واسطه ساختار باز آن، این روکش معمولا بعنوان عایق های فواصل هوایی به کار برده می شوند. از همین رو هیچگونه الزامی در خصوص ولتاژ شکست آنها در این استاندارد وجود ندارد. (هر مقداری برای این ویژگی باید در قرار داد خرید ذکر شود ولی مقدار متداول آن ۱/۵ کیلو وات به ازای هر میلیمتر از ضخامت دیواره است و این در حالی است که رابطه خطی میان ضخامت دیواره و ولتاژ شکست نمی‌توان برای آن در نظر گرفت) اگر چه این روکش ها هر گاه به صورت لفاف جهت پوشاندن سیم‌ها، مفصل ها و کابل‌های تخت به کار روند می توانند برای مدارها ایجاد حفاظت مکانیکی کنند. موادی که مطابق این استاندارد هستند سطوح مشخصی از کارایی را دارند، اگر چه انتخاب مواد بوسیله مصرف کننده برای یک کاربرد خاص بایستی بر اساس نیازهای واقعی برای کارایی مناسب آن کاربرد باشد و تنها بر پایه این استاندارد نباشد.