پلاستیک ها-مواد پلی یورتان -اندازه گیری مقدار ایزو سیانات -روش آزمون

هدف از تدوین این استاندارد تعیین دو روش برای اندازه گیری مقدار ایزوسیانات های آروماتیک است که به عنوان مواد اولیه (مواد خام ) پلی یورتان مورد استفاده قرار می گیرند. روش الف روش اجرایی اصلی برای تولوئن دی ایزوسیانات (TDI)  تصفيه شده، متیلن - بیس- (۴- فنيل ایزوسیانات ) (MDI) و پیش پلیمرهای آنها می باشد. روش ب برای ایزوسیانات های خام یا اصلاح شده مشتق از تولوئن دی ایزو سیانات، متیلن - بیس- (۴- فنیل ایزو سیانات) و تولوئن دی ایزو سیانات، متیلن - بیس (۴- متیل ایزوسیانات) و پلی متیلن پلی فنیل ایزو سیانات قابل اجرا می باشد. این روش را می توان برای مخلوط ایزومرهای تولوئن دی ایزو سیانات، متیلن- بیس- (۴فنیل ایزوسیانات) و پلی متیلن پلی فنیل ایزوسیانات نیز به کار برد.
ایزوسیانات های آروماتیک دیگر ممکن است به کمک این استاندارد در صورتی که پیش بینی ها برای بررسی مناسب بودن آن انجام گرفته باشد، تجزیه و شناسایی کرد.
این استاندارد برای ایزوسیانات های بلوکی کاربرد ندارد.