پلیمرها -لاستیک ،ولکانیزه یا ترموپلاستیک

هدف از تدوین این استاندارد، ارائه روش‌هایی به منظور اندازه گیری تغییرات ابعاد در آزمونه‌های لاستیکی ولکانیزه یا گرمانرم در حین و بعد از اعمال یک بار کششی است که برای دوره‌های زمانی نسبتا کوتاه مدت تحت ازدیاد طول ثابت یا بار ثابت قرار می‌گیرند.
آزمون ازدیاد طول ثابت، به منظور اندازه گیری قابلیت لاستیک‌ها در حفظ خواص کشسانی پس از کشش به کار می رود، که در دمای آزمایشگاهی استاندارد تا یک کرنش معین برای زمان مشخصی در همان دما یا دماهای بالاتر حفظ شده و سپس در دمای استاندارد آزمایشگاه یا دمای آزمون از حالت کشش رها می‌شوند. آزمون بار ثابت روشی را جهت اندازه گیری ازدیاد طول، خزش و مانایی کششی لاستیک‌های تحت بار ثابت در دمای استاندارد آزمایشگاهی ارائه می‌کند.
این استاندارد برای اندازه گیری خواص کشسانی لاستیک در دامنه سختی ۲۰IRHD تا ۹۴IRHD کاربرد دارد.
این استاندارد برای اندازه گیری خزش در طراحی محصول یا ارزیابی مواد دارای خزش کم کاربرد ندارد. در این موارد به استاندارد ملی ایران شماره ۱۳۴۹۷ مراجعه کنید. هیچ توافقی بین نتایج این آزمون و نتایج آزمون طبق استاندارد 8013 ISO وجود ندارد.
یادآوری - اصولا آزمون بار ثابت برای اندازه گیری حالت پخت و کنترل کیفی محصولات با دیواره نازک به کار برده می‌شود. ازدیاد حالت پخت با درجه ایجاد اتصال عرضی معمولا به صورت کاهش در مانایی، خزش یا ازدیاد طول مشاهده می‌شود.