پلاستیک ها-سامانه های لوله گذاری برای کاربرد گازرسانی -پلی اتیلن (PE)

هدف از تدوین این استاندارد، ارائه الزامات کارایی سامانه لوله گذاری پلی اتیلن (PE) برای کاربرد گازرسانی است. تعاریف محل‌های اتصال الکتروفیوژن، جوش مادگی، جوش لب به لب و مکانیکی در این استاندارد داده می شود.
این استاندارد، روش تهیه محل‌های اتصال آزمونه و آزمون‌های لازم برای انجام روی این محل‌های اتصال به منظور ارزیابی کارایی سامانه تحت شرایط عادی و سخت را مشخص می‌کند.
هم چنین برای روش های آزمون اشاره شده در این استاندارد، پارامترهای آزمون ارائه می‌شوند.
این استاندارد همراه با استانداردهای ملی ایران شماره های ۱-۱۱۲۳۳، ۲-۱۱۲۳۳، ۳-۱۱۲۳۳ و ۴-۱۱۲۳۳ برای لوله‌ها، اتصالات و شیرآلات پلی اتیلن، محل اتصال آن‌ها با هم، محل اتصال آن‌ها با اجزایی از جنس پلی اتیلن و محل اتصال آن‌ها با اجزایی از جنس سایر مواد، تحت شرایط زیر کاربرد دارد:
الف- حداکثر فشار کاری (MOP) بر مبنای تنش طراحی محاسبه شده از حداقل استحکام لازم (MRS) تقسیم بر ضریب طراحی (C) آمیزه، و با در نظر گرفتن الزامات رشد سریع ترک (RCP)
ب- دمای کاری ۲۰°C به عنوان دمای مرجع
یادآوری ۱- برای سایر دماهای کاری، ضرایب کاهنده در پیوست الف داده می‌شود.
استاندارد ملی ایران شماره ۱۱۲۳۳، طیفی از حداکثر فشارهای کاری را در برمی‌گیرد و الزامات مربوط به رنگ و افزودنی‌ها را نیز ارائه می‌دهد.
یادآوری ۲- مسؤولیت انتخاب مناسب این ویژگی ها و در نظر گرفتن الزامات خاص آن‌ها بر عهده خریدار است.
یادآوری ۳- برای اهداف این استاندارد، منظور از واژه جوش، گداخت است.