درزگیرهای لاستیکی-الزامات مواد سازنده درزگیرهای محل اتصال لوله مورد استفاده در کابردهای آب و فاضلاب

هدف از تدوین این قسمت از استاندارد، تعیین الزامات مواد مورد استفاده در ساخت درزگیرهای لاستیکی ولکانیده برای کاربردهای زیر است:
۱) سامانه‌های لوله گذاری برای آبرسانی آب سرد آشامیدنی (تا دمای °۵۰C)
۲) سامانه‌های لوله گذاری برای آبرسانی آب داغ آشامیدنی وغیر آشامیدنی (تا دمای °۱۱۰C)
۳) سامانه‌های لوله گذاری برای جمع آوری و انتقال فاضلاب، آب باران و زهکشی (جریان پیوسته تا دمای °۴۵C و جریان متناوب تا دمای °۹۵C).
نام گذاری‌های متفاوت درزگیرها بر مبنای نوع، کاربرد و الزامات آنها انجام می‌شود (جدول ۵).
الزامات کلی برای درزگیرهای نهایی نیز ارائه می‌شود. هرگونه الزامات تکمیلی ایجاب شده به واسطه کاربردی خاص، با توجه به کارایی محل‌های اتصال به عنوان تابعی از خواص مواد درزگیر، هندسه درزگیر و طرح محل اتصال لوله، در استانداردهای مرتبط محصول (استانداردهای ویژگی های سامانه لوله گذاری) مشخص می‌شود.
این استاندارد باید همراه با استانداردهای مرتبط محصول (که در آن‌ها الزامات کارایی محل اتصال مشخص می شود) استفاده شود.
این استاندارد برای درزگیرهای محل اتصال برای استفاده در تمام خطوط لوله ساخته شده از آهن، فولاد، سفال، سیمان تقویت شده با الیاف، بتن، بتن مسلح، پلاستیک و پلاستیک تقویت شده با الیاف کاربرد دارد. همچنین این استاندارد برای اجزاء لاستیکی درزگیرهای ترکیبی (برای مثال، درزگیرهای دارای تکیه گاه پلاستیکی) و غیر ترکیبی کاربرد دارد. در مورد درزگیرهای کامپوزیتی ساخته شده از موادی با سختی بین ۷۶IRHD تا ۹۵IRHD، الزامات ازدیاد طول تا پارگی، مانایی فشاری و آسودگی از تنش فقط وقتی اعمال می‌شوند که جزء لاستیکی در عملکرد درزگیری یا پایداری بلند مدت درزگیر سهم داشته باشد.