سامانه های لوله گذاری پلاستیکی

این استاندارد، براساس پذیرش استاندارد بین المللی 2006 :ISO21004 تدوین شده است.
هدف از تدوین این استاندارد تعیین الزامات عمومی و عملکردی برای لوله‌های چند لایه ترموپلاستیکی به منظور استفاده در مصارف آب رسانی در بیرون از ساختمان ها، شبکه ها و تاسیسات آب رسانی زیرزمینی و روی زمینی است.
این استاندارد در زمینه طراحی سامانه لوله‌های چند لایه ترموپلاستیکی یا سامانه‌هایی که حداقل ٪۶۰ ضخامت دیواره از مواد پلیمری بوده و لایه داخلی در تماس با آب از ماده پلیمری می‌باشد کاربرد دارد.
مواد پلیمری که برای لایه‌های طراحی شده جهت تحمل تنش استفاده می‌شوند شامل: پلی بوتیلن (PB)، پلی اتیلن (PE)، پلی اتیلن شبکه ای شده ( PE -X )، پلی پروپیلن (PP)، پلی وینیل کلراید کلرینه شده (-PVC شده (PVC - C و پلی وینیل کلراید سخت (PVC- U ) هستند.
یادآوری ۱- در این استاندارد، پلی اتیلن شبکه‌ای شده ( PE -X ) مانند چسب به عنوان ماده ترموپلاستیک در نظر گرفته می‌شود و پلی اتیلن مقاوم به دماهای بالا رونده ( PE- RT ) پلی اتیلن (PE) در نظر گرفته می‌شود.
این استاندارد برای سامانه های لوله انتقال آب سرد آشامیدنی (تا تقريبا °۲۰C) تحت فشار و نیز سامانه های لوله انتقال آب برای اهداف کلی (تا °۴۰C) کاربرد دارد.
یاد آوری ۲- در مواردی که الزامات عملکردی ویژه‌ای مورد نیاز است این استاندارد به کار می‌رود. به عنوان یک مثال، لایه های مختلف لوله می تواند اطلاعات مربوط به رنگ، لایه حایل و خواص مکانیکی، براساس کاربری مورد نظر ارائه دهد.