پلاستیک ها-اصولی برای شناسائی پیر سازی نوری پلیمر

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین روشی برای ارزیابی پیرشدگی سیستم های پلیمری در طی در معرض گذاری هوازدگی شتاب یافته آزمایشگاهی مشابه در معرض گذاری بیرونی است.
یادآوری این روش عمدتا در مورد پیرشدگی نوری کاربرد داشته، اما می تواند برای پیرشدگی حرارتی نیز استفاده شود.
این روش، آزمون های که تغییرات شیمیایی را دنبال نموده که تخریب خواص فیزیکی مواد در طی پیرسازی نوری را کنترل می نماید را شناسایی می کند. روش اجرائی اصلی بر پایه آزمون طیف سنجی مادون قرمز (IR) قرار گرفته و در این استاندارد ملی توصیف می شود.
علاوه بر این، طیف سنجی ماوراء بنفش امرئی، برای پایش رفتار برخی از مواد افزودنی و برای شناسایی منشا تغییر رنگ در مواد پلیمری (تخریب رنگدانه و رنگ زدائی، یا زرد شدن پلیمر) استفاده می شود.
نمونه هایی از کاربردهای این روش در پیوست الف به عنوان راهنمایی برای تفسیر نتایج ارائه شده است.