پلاستیک ها -مواد قالب گیری و روزن رانی پلی اکسی متیلن (POM)

1 - 1 هدف از تدوین این استاندارد، برقراری یک سیستم برای کدگذاری مواد گرمانرم پلی اکسی متیلن است که بتوان از آن به عنوان مبنایی برای ویژگی‌ها استفاده کرد.
مواد پلی اکسی متیلن مواد گرمانرمی هستند که اساسا از هوموپلیمرها و کو پولیمرهای سنتزی با زنجیرهای بلند از فرم آلدئید تشکیل شده اند. واحد تکراری در زنجیر مولکولی -CH20ـ بوده و به عنوان جزء اساسی زنجیر پلیمر اصلی از پلیمری شدن فرم آلدئید حاصل می شود.
1 - 2 انواع پلاستیک های پلی اکسی متیلن با یک سیستم طبقه بندی، مبتنی بر مقادیر مناسبی از خواص قابل تعیین زیر از همدیگر متمایز می شوند:
الف - نرخ جریان جرمی مذاب یا نرخ جریان حجمی مذاب
ب- مدول کششی
و همچنین اطلاعاتی درباره پارامترهای پایه‌ای پلیمر، کاربردهای مورد نظر، روش فرآوری، خواص مهم، افزودنی‌ها، رنگ دهنده‌ها، پرکننده‌ها و مواد تقویت کننده در این سیستم کدگذاری مورد توجه قرار می گیرند.
1 - 3 این استاندارد، برای هوموپلیمرها و کوپولیمر‌های پلی اکسی متیلن و مخلوط‌های پلیمری حاوی پلیمرهای پلی اکسی متیلن کاربرد دارد.
این استاندارد، برای مواد آماده برای کاربردهای معمولی، به شکل پودر، دانه‌ای، یا قرص و برای مواد اصلاح شده با افزایش رنگ دهنده ها، افزودنی‌ها، پرکننده‌ها و غیره و یا مواد اصلاح نشده، کاربرد دارد.
1 - 4 این استاندارد دلالت بر این ندارد که موادی که دارای کدگذاری یکسانی هستند، ضرورتا عملکرد یکسانی نشان خواهند داد. همچنین داده های مهندسی، داده های عملکرد و یا داده های شرایط فرآوری را که ممکن است برای کاربردهای استفاده نهایی خاص، مخصوص برخی مواد باشد، فراهم نمی کند.
اگر این خواص اضافی مورد نیاز باشد، آن‌ها باید مطابق روش‌های آزمون مشخص شده در قسمت ۲ این استاندارد، تعیین شوند.
1 - 5 به منظور اختصاص مواد گرمانرم برای یک کاربرد خاص یا حصول اطمینان از تجدید پذیری فرآیند، الزامات اضافی می تواند با داده های بلوک ۵ ارائه شود (به بند ۳-۱ مراجعه کنید).