پلاستیک ها -تعیین مقاومت کششی ضربه ای

1 - 1 هدف از تدوین این استاندارد ارائه دو روش (روش الف و ب) برای تعیین مقاومت کششی ضربه ای پلاستیک‌ها تحت شرایط تعریف شده است. آزمون را می توان به عنوان آزمون کششی با نرخ کرنش زیاد در نظر گرفت. این آزمون را می توان برای پلاستیک های سخت (به نحوی که در استاندارد 472 ISO شرح داده شده است) به کار برد، ولی به طور خاص برای مواد با قابلیت انعطاف زیاد یا خیلی نازک که مطابق استاندارد ملی ۶۹۸۱ : سال ۱۳۸۳ و استاندارد ملی ۱-۹۲۷۷ : سال ۱۳۸۳ تحت آزمون ضربه قرار گرفته اند، مناسب است.
1 - 2 از این روش‌ها برای تحقیق در رفتار نمونه های معین تحت ضربه با سرعت‌های مشخص و برای تخمین شکنندگی یا سختی در شرایط آزمون استفاده می‌شود.
1 - 3 این روش آزمون برای هر دو نوع نمونه های تهیه شده از مواد قالب گیری شده و بریده شده از محصولات نهایی یا نیمه تمام (به طور مثال قالب گیری شده‌ها، چند لایه‌ها و صفحات روزن رانی یا ریخته شده در قالب) کاربرد دارد.
1 - 4 الزاما" نتایج به دست آمده از آزمون نمونه های قالب گیری شده با ابعاد مختلف مشابه نمی باشند. شاید نمونه های بریده شده از محصولات قالب گیری شده ، نتایج مشابه نمونه های با ابعاد یکسان بریده شده به طور مستقیم از مواد را ندهد. نتایج آزمون به دست آمده از نمونه های تهیه شده از آمیزه های قالب گیری به طور مستقیم قابل اعمال بر قالب گیری با هر شکلی نمی باشد زیرا شاید مقادیر به طراحی قالب و شرایط قالب گیری بستگی داشته باشد . نتایج به دست آمده از روش الف وب را شاید بتوان یا شاید نتوان با هم مقایسه کرد.
1 - 5 هرچند این روش ها برای استفاده به عنوان یک منبع اطلاعاتی برای محاسبات طراحی آمیزه ها مناسب نیستند، اطلاعات رفتار نوعی یک ماده را می توان با آزمون انواع مختلف نمونه های تهیه شده تحت شرایط متفاوت و با آزمون در دماهای متفاوت به دست آورد. این دو روش متفاوت برای کنترل تولید وهمچنین برای کنترل کیفیت مناسب هستند