پلاستیک ها-تعیین مقاومت در برابر ترک خوردگی

هدف از تدوین این استاندارد، ارائه روشی برای ارزیابی قابلیت ترک خوردگی ناشی از تنش محیطی (ESC ) مواد پلیمری در محیط‌های شیمیایی به وسیله افزایش آهسته کرنش اعمال شده به آزمونه تحت کشش با نرخ ثابت می باشد.
این استاندارد برای آزمونه‌های تهیه شده به روش قالب گیری و یا ماشین کاری کاربرد دارد، و می‌تواند برای ارزیابی قابلیت ESC نسبی ماده‌ای که در معرض محیط‌های مختلف قرار می‌گیرد یا قابلیت ESC نسبی پلاستیک‌های مختلف که در معرض یک محیط خاص قرار می‌گیرد، به کار رود.
این آزمون در اصل یک آزمون رتبه بندی بوده و برای تهیه داده‌های طراحی مد نظر نمی‌باشد.
مزیت اساسی این آزمون در مقایسه با روش‌های تعریف شده در استانداردهای ملی ایران شماره ۱۲۳۱۲۶، ۱۲۳۱۲۳ و ۱۲۳۱۲۴ و استاندارد 5-22088 ISO ، سرعت ارزیابی قابلیت ESC ترکیب پلیمر محیط خاص می‌باشد.