پلاستیک ها-رزین های فنلی

هدف از تدوین این استاندارد تعیین روشی برای اندازه گیری زمان ژل شدن رزین‌های فنلی در دمای داده شده با استفاده از وسایل خود کار تحت شرایط معین است. دماهای آزمون C ، ۱۰۰ °C ° ۱۳۰ و C° ۱۵۰ است.
در این روش یک پیستون متحرک برای انجام حرکت رفت و برگشتی عمودی به کار می رود.
این روش برای نمونه های رزین فنلی زیر کاربرد دارد:
- رزول‌های مایع
- رزول‌های جامد با نقطه ذوب پایین
رزین‌های پودری با زمان ژل شدن کوتاه مانند مخلوطی از نوولاک و هگزامتیلن تترامین دراین دسته از اندازه گیری قرار نمی‌گیرند. چنین رزین‌هایی به محض شروع ذوب، شبکه ای می‌شوند و در نتیجه در لوله آزمون بسیارگران رو شده و نتایج معنی داری ارائه نمی‌دهند. رزین‌های حاوی مقادیر بالای حلال با نقطه جوش پایین به خصوص برای این نوع اندازه گیری نامناسب هستند. هنگام کار با چنین رزین‌هایی همزمان با سخت شدن رزین فرآیند جوشیدن و تقطیر صورت می‌گیرد. ممکن است اندازه گیری زمان لازم برای ژل شدن رزین در حضور کاتالیزور مدنظر باشد. کاتالیزور را باید در نسبت‌های تعریف شده مناسب اضافه کرد. نوع کاتالیزور مورد استفاده و واکنش آن باید در گزارش آزمون شرح داده شود.