پلاستیک ها-تعیین تمایل آمیزه ها و محصولات بر پایه هموپلیمرها و کوپلیمرهای وینیل کلرید به رها سازی هیدروژن کلرید

1 - 1 هدف از تدوین این استاندارد، تعیین روشی برای تعیین پایداری گرمایی آمیزه‌ها و محصولات بر پایه هموپلیمرها و کوپلیمرهای وینیل کلرید در دمای بالا که دستخوش رهاسازی هیدروژن کلرید می شوند، است.
1 - 2 این روش ممکن است به عنوان آزمون کنترل کیفیت در مدت زمان ساخت و تبدیل آمیزه‌های PVC و نیز برای توصیف مشخصات آمیزه‌ها و محصولات PVC، به ویژه در رابطه با کارایی سیستم‌های پایدار کننده های گرمایی استفاده شود.
این روش برای آمیزه‌ها و محصولات رنگی که آزمون تغییر رنگ در اثر گرما ممکن است رضایت بخش نباشد نیز کاربرد دارد.
1 - 3 این روش فقط برای محصولات و مواد آمیزه کاری شده PVC کاربرد دارد، اگرچه می‌تواند برای پلیمرهای پودری، تحت شرایط مناسب مورد توافق بین طرفین ذی نفع، استفاده شود.
این استاندارد برای آمیزه‌های به شکل اختلاط خشک کاربرد ندارد، چون این مواد ممکن است به اندازه کافی همگن نباشند.
1 - 4 در دمای بالا، آمیزه‌ها و محصولات PVC ممکن است علاوه بر هیدروژن کلرید، محصولات تجزیه ای نیز رها سازند. تعداد محدودی از این ترکیبات تجزیه ای روی زمان تغییر رنگ کاغذ شناساگر ممکن است تاثیر بگذارد. تصحیح این اثر در این استاندارد امکان پذیر نیست، بنابراین در مقایسه نتایج آمیزه‌ها و محصولات غیر مشابه، لازم است دقت شود. در این مورد، یک روش مناسب برای تعیین یون‌های کلرید در محلول جذب باید استفاده شود (به استاندارد ملی شماره ۴-۱۷۸۶۷ مراجعه کنید).
1 - 5 همچنین، این روش ممکن است برای سایر مواد پلاستیکی که هنگام گرمادادن تحت شرایط داده شده با ویژگی‌های مربوط، قادر به رهاسازی هیدروژن کلرید یا دیگر هالیدهای هیدروژن می‌باشند یا بر اساس توافق بین طرفین ذی نفع، به کار برده شود.