پلاستیک ها-ایزوسیانات های آروماتیک مورد مصرف در تولید پلی اورتان -تعیین اسیدیته -روش آزمون

هدف از تدوین این استاندارد تعیین دو روش برای اندازه گیری اسیدیته ایزوسیانات‌های آروماتیک و پیش پلیمرهای مورد استفاده به عنوان مواد اولیه پلی اورتان می‌باشد.
روش الف این استاندارد که مبتنی بر یک تیتراسیون ساده بدون استفاده از شاهد می‌باشد، برای فراورده‌های مشتق شده از متیلن - بیس (۴- فنیل ایزوسیانات) خام یا اصلاح شده، پلی متیلن، پلی فنیل ایزوسیانات و تولوئن دی ایزوسیانات دارای سطح اسیدیته متوسط به بالا (g/ μg۱۰۰>) کاربرد دارد.
روش ب این استاندارد که از شاهد استفاده می‌شود، برای ایزوسیانات های تصفیه شده، خام یا اصلاح شده مشتق شده از متیلن بیس - (۴- فنیل ایزوسیانات)، پلی متیلن، پلی فنیل ایزوسیانات و تولوئن دی ایزوسیانات دارای سطح اسیدیته کم (g/ μg۱۰۰>) کاربرد دارد. این استاندارد برای مقاصد تحقیقاتی یا برای کنترل کیفیت ویژگی‌های ایزوسیانات و پیش پلیمرهای مورد استفاده در تهیه محصولات پلی اورتان استفاده می شود
یادآوری ۱- این روش ها برای مخلوط های ایزومری تولوئن دی ایزوسیانات، متیلن- بیس-(۴- فنیل ایزوسیانات) و پلی متیلنفنیل ایزوسیانات نیز قابل استفاده هستند.
یادآوری ۲- در صورتی که اقدامات احتیاطی، مناسب بودن روش را تایید کند، سایر ایزوسیانات‌های آروماتیک را می‌توان با این روش آزمون تجزیه کرد.