پلاستیک ها-رزین های پلی استر غیر اشباع

هدف از تدوین این استاندارد تعیین روشی برای اندازه گیری موارد زیر است:
الف) زمان لازم برای افزایش دمای محلول رزین پلی استر غیر اشباع و کاتالیزور حرارت داده شده در حمام ، °۱۳۰C
- از دمای°۸۰C تا ° ۱۴۰Cو
- از دمای °۸۰C  تا دمای بیشینه
ب) بیشینه دمای قابل حصول
پ) سرعت واکنش، که با ترسیم خط مماس بر نقطه عطف منحنی دما / زمان تعیین می‌شود.
این استاندارد به ویژه برای رزین های پلی استر غیر اشباعی که در دمای بالاتر از °۱۰۰C فراوری می‌شوند، کاربرد دارد.
یادآوری - نتایج بدست آمده به شرایط انجام آزمون بستگی زیادی دارند. هدف این استاندارد تعریف دقیق شرایط، به ویژه موارد زیر است:
الف) کمیت و شکل نمونه رزین مورد آزمون (قطر لوله آزمایش، ارتفاع رزین در لوله آزمایش)
ب) سرعت گرمادهی به نمونه در حمام. برای مثال، استفاده از مایعاتی که دارای ظرفیت گرمایی به نسبت پائینی هستند (اتیلن گلیکول و روغن سیلیکون)، به گرمادهی آهسته تری منجر می‌شود.
پ) نوع دماسنج مورد استفاده. دماسنج هایی که حساسیت کمتری از ترموکوپل دارند و پروب‌های مقاوم که دارای یک المنت با حساسیت خیلی بزرگ به حرارت هستند، مناسب نیستند.
ت) موقعيت المنت حساس به گرما در رزین، از نظر ارتفاع و نسبت به محور لوله آزمایش حاوی رزین
ث) طبیعت کاتالیزور