پلاستیک ها-پلی پروپیلن قالب گیری و رانش گری

1 - 1 هدف از تدوین این استاندارد، تعیین سامانه شناسه گذاری برای پلی پروپیلن قالب گیری و رانش گری است که می‌تواند به عنوان مبنایی برای ویژگی‌ها، استفاده شود.
1 - 2 انواع پلاستیک های پلی پروپیلن با یک روش طبقه بندی بر اساس خواص زیر از یکدیگر متمایز می‌شوند.
الف - مدول کشسانی
ب- استحکام ضربه ای
ج- نرخ جریان جرمی مذاب (MFR)
هم چنین پلاستیک‌های پلی پروپیلن بر اساس اطلاعاتی از مشخصات اصلی پلیمر، کاربرد مورد نظر و ایا روش فرآیند، خواص مهم، افزودنی‌ها، مواد رنگزا، پرکننده‌ها و مواد تقویت کننده از یکدیگر متمایز می شوند.
1 - 3 این استاندارد برای هموپلیمرهای پلی پروپیلن، کوپلیمرهای پلی پروپیلن دارای حداکثر ۵۰٪ جرمی از سایر مونومرهای ۱- الفینی و نیز آمیزه‌های پلیمری حاوی حداقل ٪۵۰ جرمی از پلیمرهای اشاره شده، کاربرد دارد.
این استاندارد جهت مواد آماده برای مصارف معمولی به شکل پودر، گرانول یا قرص و برای مواد اصلاح نشده یا اصلاح شده با مواد رنگزا، افزودنی‌ها، پرکننده‌ها و غیره کاربرد دارد. این استاندارد برای لاستیک‌های بر پایه پروپیلن کاربرد ندارد.
1 - 4 این استاندارد الزامی ندارد که مواد با شناسه گذاری یکسان عملکرد مشابهی داشته باشند. همچنین، این استاندارد داده‌های مهندسی، داده‌های عملکردی با داده‌های شرایط فرآیندی که می‌تواند برای مشخص کردن کاربرد یک ماده یا روش فرآیندی خاص لازم باشد را فراهم نمی‌کند. اگر چنین خواص اضافه ای مورد نیاز باشد، باید مطابق با روش‌های آزمون مشخص شده طبق استاندارد 19069 . 2 ISO تعیین شوند.
1 - 5 برای مشخص کردن یک ماده گرمانرم جهت کاربرد خاص یا اطمینان از تجدید پذیر بودن فرآیند، الزامات بیشتر در دسته اطلاعات ۵ می تواند آورده شود (طبق بند ۳-۱).