پلاستیک ها -تعیین زیست تخریب هوازی پلاستیک های مدفون شده در رسوبات ماسه ای دریا

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین درجه زیست تخریب مواد پلاستیکی است که در معرض شرایط آزمایشگاهی قرار گرفته اند. این شرایط آزمایشگاهی، محیط موجود در منطقه جزو مدی ماسه ای را شبیه سازی می‌کند.
این روش آزمون برای تعیین پیشرفت زیست تخریبی یک پلاستیک که در آزمایشگاه در معرض رسوب ماسه ای که با آب دریا تر نگه داشته شده است، کاربرد دارد. با این روش آزمون مقدار کربن آلی که به زیست توده تبدیل شده اندازه گیری نمی‌شود بلکه فقط زیست تخریب که منجر به معدنی شدن می‌شود، اندازه گیری می شود (که تشکیل CO2 است).
این استاندارد برای زیستگاه‌های آب شیرین دریایی (برای مثال، آب‌های شورمزه و خورها ) کاربرد ندارد.
یادآوری - گزارش‌ها باید به وضوح درصد CO2 خالص تولید شده توسط نمونه‌های آزمون و مرجع را در انتهای آزمون بیان کند. علاوه بر این، در گزارش‌های آزمایشگاهی، نتایج نباید فراتر از مدت زمان واقعی آزمون برون یابی شوند.