پلاستیک ها-تعیین خواص کششی

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین اصول کلی برای ویژگی‌های کششی پلاستیک‌ها و کامپوزیت‌های (مواد مرکب) پلاستیکی تحت شرایط معین است. در این استاندارد چندین نوع متفاوت از آزمونه متناسب با انواع مختلف مواد مشخص شده که جزئیات آن در قسمت‌های بعدی این استاندار آورده شده است.
1 - 1 این استاندارد برای بررسی رفتار کششی آزمونه‌ها و تعیین استحکام و مدول کششی و سایر مشخصه‌های مرتبط با خواص کششی پلاستیک‌ها تحت شرایط معین کاربرد دارد.
1 - 2 روش‌ها برای بررسی رفتار کششی آزمونه ها و برای تعیین استحکام کششی، مدول کششی و سایر جنبه‌های کششی ارتباط بین تنش کرنش تحت شرایط مشخص به کار می‌رود.
1 - 3 روش‌های انتخابی برای مواد مشروحه زیر مناسب می‌باشند:
پلاستیک‌های گرمانرم سخت و نیمه سخت (به ترتیب به بندهای ۳-۱۲ و ۳-۱۳ مراجعه نمایید) که از روش‌های قالب گیری، روزن رانی و ریخته گری ساخته شده‌اند شامل ترکیبات پرشده و تقویت شده به علاوه انواع پرنشده. ورق‌ها و فیلم‌های گرماترم سخت و نیمه سخت؛ - پلاستیک‌های گرماسخته قالب گیری شده سخت و نیمه سخت که، شامل ترکیبات پرشده و تقویت شده. ورق های گرماسخت، سخت و نیمه سخت به صورت چندلایه؛
- ترکیبات گرماسخت و گرمانرم چند سازه‌ای که به صورت یک جهته یا غیر یک جهته با الیافی به شکل حصیری، بافت تار و پودی، بافته شده، الياف رشته‌ای خرد شده، تقویت کننده های هیبریدی و ترکیبات آن، الياف نيم تاب و آسیاب شده، ورقه‌های ساخته شده از مواد از پیش آغشته شده،
- پلیمرهای کریستال مایع گرما نرم این روش ها معمولا برای فوم‌های سخت یا فوم‌های مورد استفاده در ساختارهای ساندویچی کاربرد ندارد. برای فوم‌های سخت به استاندارد ملی ایران به شماره ۲۴۳۰ مراجعه نمایید.