پلاستیک ها-تعیین خواص کششی

1 - 1 هدف از تدوین این استاندارد، تعیین شرایط آزمون برای مشخص کردن ویژگی‌های کششی پلاستیک‌های قالب گیری و روزن رانی بر اساس اصول کلی قید شده در قسمت اول این استاندارد می‌باشد.
1 - 2 روش‌های انتخابی برای مواد در محدوده زیر کاربرد دارد:
- پلاستیک‌های گرمانرم سخت و نیمه سخت قالب گیری شده از طریق روزن رانی و ریخته گری، شامل ترکیبات پر شده و تقویت شده به عنوان مثال، بوسیله الیاف کوتاه، میله های کوچک، ورقه ها یا گرانول‌ها به استثنای الیاف نساجی (به قسمت ۴ و ۵ این استاندارد مرجعه شود). جهت تشخیص پلاستیک‌های سخت و نیمه سخت به بند ۳ قسمت ۱ این استاندارد مراجعه شود.
- پلاستیک‌های گرماسخت، سخت و نیمه سخت از پلاستیک‌های قالب گیری و ریخته گری، شامل ترکیبات پر شده و تقویت شده به استثنای تقویت کننده‌های الیاف نساجی (به قسمت ۴و ۵ این استاندارد ملی مراجعه نمایید).
- پلیمرهای کریستال مایع گرما نرم . این روش‌ها معمولا برای فوم سخت یا فوم‌های مورد استفاده در ساختارهای ساندویچی کاربرد ندارد. برای فوم‌های سخت به استاندارد ملی ایران به شماره ۲۴۳۰ مراجعه شود.
این روش‌ها برای ورقه‌‌ها و فیلم‌های انعطاف پذیر با ضخامت کمتر از یک میلی متر کاربرد ندارد. به قسمت سوم این استاندارد مراجعه شود.
1 - 3 این روش‌ها برای آزمونه‌هایی که ممکن است از روش قالب گیری یا ماشین کاری با ابعاد مشخص، برش یا سوراخ کردن ورقه‌های قالب گیری فشاری یا تزریقی به وجود می‌آید نیز کاربرد داشته باشد. آزمونه‌های چند منظوره ترجیح داده می‌شوند. (به استاندارد ملی ایران به شماره ۱۳۹۸۱ مراجعه شود).