پلاستیک ها-تعیین دمای تغییر شکل خمشی تحت بار

1 - 1 هدف از تدوین این استاندارد، ارائه روش تعیین دمای تغییر شکل خمشی تحت بار (تنش خمشی تحت بارگذاری سه نقطه ‌ای) انواع پلاستیک‌ها است. انواع مختلف آزمونه و بارهای ثابت مختلف مناسب برای انواع متفاوت مواد تعریف می‌شوند.
در قسمت دوم الزامات ویژه برای پلاستیک‌ها (شامل پلاستیک‌های با پر کننده و پلاستیک‌های تقویت شده با الیاف که طول الياف قبل از فرآوری بیش از ۷٫۵mm باشد) و ابونیت (کائوچو سخت) بیان می‌شود. در قسمت سوم الزامات ویژه برای چند لایه‌های گرماسخت با استحکام بالا و پلاستیک‌های تقویت شده با الیاف بلند با طول الياف بیش از ۷٫۵mm ارائه می‌شود.
روش‌های مشخص شده، برای ارزیابی رفتار نسبی انواع مواد مختلف تحت بار در دماهای صعودی با یک نرخ افزایش دمای تعریف شده مناسب می‌باشند. نتایج به دست آمده، به طور الزامی بیانگر حداکثر درجه حرارت قابل اعمال نمی‌باشد، زیرا در عمل ممکن است عوامل مهمی مانند زمان، شرایط بارگذاری و تنش سطحی اسمی متفاوت با شرایط تعریف شده آزمون باشد. قابلیت مقایسه واقعی داده‌ها فقط برای مواد دارای مدول خمشی یکسان برقرار است.
روش‌های آزمون، ابعاد ترجیحی را برای آزمونه‌ها مشخص می‌کند.
داده‌های به دست آمده از روش‌های آزمون شرح داده شده را نمی‌توان برای پیش بینی عملکرد واقعی به کار برد. داده‌ها به منظور تجزیه تحلیل طراحی یا پیش بینی دوام مواد در دماهای بالا نیست.
1 - 7 این روش به نام آزمون HDT (آزمون خمش گرمایی یا آزمون اعوجاج گرمایی) شناخته می‌شود هر چند در مدارک رسمی از این نام استفاده نشده است.